Φίλε θεατή,

τα έργα που βλέπεις δεν έχουν ούτε κρυμμένες εικόνες, ούτε κρυμμένα νοήματα,  ούτε και πρέπει να τα προσεγγίσεις σαν κάτι που πρέπει να αποκαλυφθεί. Ότι βλέπεις είναι το αποτέλεσμα προσωπικής έκφρασης, που  αποδόθηκε στα έργα με πλούσιο χρώμα και έντονη κίνηση. Τα έργα επιδιώκουν να προκαλέσουν μια εσωτερική δόνηση. Προσπάθησε λοιπόν όχι να τα καταλάβεις, αλλά να συντοντονιστείς μαζί τους και να τα νιώσεις. Τότε πιθανόν να σου δώσουν μια παρόμοια αίσθηση σαν αυτήν που εισχώρησε μέσα τους την ώρα που ζωγραφιζόταν ή ακόμη καλύτερα να νιώσεις τη δική σου αίσθηση.


Σκέψου το ως εξής: βλέπεις την ανακατωμένη αμμουδιά αλλά όχι την μάχη που προηγήθηκε εκεί.  Δεν ξέρεις ακριβώς τι έγινε αλλά μπορείς να μαντέψεις να αισθανθείς πολλά από όσα έγιναν. Ίσως είναι πιο χρήσιμο να τα αντιμετωπίσεις με όρους μουσικής. Σκέψου ένα μουσικό έργο που αποδίδει την αίσθηση της θάλασσας χωρίς όμως παφλασμούς ή εικόνες.


Φυσικά τα έργα δεν είναι κενά νοημάτων, αφού μέσα τους υπάρχουν όλα όσα επηρεάζουν την καθημερινότητα του καλλιτέχνη, όλες τις προσλαμβάνουσες, τους προβληματισμούς, τις εμπνεύσεις, τα οποία αφού επεξεργαστούν με τις διαθέσιμες νοητικές διεργασίες, αποδίδονται ως έκφραση στο έργο τέχνης. Όμως για να απολαύσεις το έργο δεν χρειάζεται να ανακαλύψεις τα γενεσιουργά του αίτια. Είναι πολύ σημαντικότερο το να λειτουργήσουν μερικά μόνο σημεία του έργου σαν σπινθήρες, σαν έναυσμα για να δημιουργήσεις τη δική σου εκδοχή, κάνοντας “διαμεσολάβηση” ανάμεσα στις αισθήσεις σου και τη λογική σου ικανότητα.

Η Οδύσσεια ήταν η έμπνευση, αλλά μόνο ως προς τα δομικά χαρακτηριστικά της. Το έπος ως κάτι μεγάλο -τρομερό, οι 24 ραψωδίες ως επί μέρους έργα, το ταξίδι ως διαδρομή αλλά και ως στόχος. Τα 24 μεμονωμένα έργα που αποτελούν ένα σύνολο και προβάλλονται αφενός ως όλον, αφετέρου σαν μέρος του όλου. Αντίθετα τη Σεισάχθεια αποτελούν έργα σύνολα, που περιορίζονται μόνο από τα φυσικά όρια του μουσαμά και μέσα τους υπάρχουν αλλού περιοχές πυκνές με χρώμα και δράση και αλλού σχεδόν κενές. Η Σεισάχθεια αποτελεί ένα σχόλιο στην ανακατανομή των ανισοτήτων που επικρατούν σχεδόν παντού.

“ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΣΤΗΝ ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ” λοιπόν δύο έργα σε αντιπαράθεση, που αντικατοπτρίζουν ουσιαστικά το πέρασμα “ ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΩ ΣΤΟ ΕΜΕΙΣ”. Πρόκειται για μια ζωγραφική εξπρεσιονιστική, που στηρίζεται άλλοτε στο τυχαίο και άλλοτε στον συμβολισμό.

Διαμαντής Σταγγίδης