Η ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΜΟΥ

Μελετώντας την ιστορία της τέχνης και πιο συγκεκριμένα της δυτικής τέχνης, διαπιστώνει κανείς την ύπαρξη μιας νομοτελειακά ευθείας γραμμής . Ο άνθρωπος από τις πρώτες βραχογραφίες , που θεωρούνται η παλαιότερη μορφή τέχνης, μέχρι την περίοδο της αναγέννησης προσπάθησε να αντιγράψει την φύση όσο πιστότερα μπορούσε. Βελτιώνοντας τις ικανότητές του σε διάστημα χιλιάδων χρόνων (βαβυλωνιακή, αιγυπτιακή ,ελληνική και βυζαντινή τέχνη ) φτάνει στην αναγέννηση και με την επινόηση της προοπτικής και της ελαιογραφίας στο αποκορύφωμα της παραστατικής τέχνης. Μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα οι καλλιτέχνες διαφοροποιούνται σχολιάζοντας την παραστατική τέχνη. Μανιερισμός, Μπαρόκ, Ρεαλισμός, Νατουραλισμός. Στη συνέχεια με την εκρηκτική πρόοδο της επιστήμης και την ανακάλυψη της φωτογραφίας η τέχνη προχωρά στην διάσπαση του χρώματος και του σχεδίου. Ιμπρεσιονισμός, Κυβισμός, Φωβισμός, Εξπρεσιονισμός. Είναι η αρχή της Μοντέρνας τέχνης. Πλέον σε πρώτη μοίρα έρχεται η έκφραση και όχι το θέμα. Στη συνέχεια αρχίζει η κριτική πάνω στο τι είναι τέχνη. Ντανταϊσμός, Υπερρεαλισμός, Μπαουχάους , de Stijl, Σουπρεματισμός. Και εκεί ξεκινά η εννοιολογική τέχνη με στόχο την αποδέσμευση από την τέχνη που απευθύνεται στον αμφιβληστροειδή. Πέρασμα στον Μεταμοντερνισμό με ανάμειξη πολλών στυλ και σύμμειξη διαφορετικών κατηγοριών τέχνης. Φλούξους , Κονσέπτσιουαλ, video, installation, performance.
Μπορούμε λοιπόν να δούμε την ιστορία της τέχνης από διάφορες σκοπιές χρησιμοποιώντας τα παρακάτω δίπολα:
1.Παραστατική τέχνη (έχει θέμα) - Ανεικονική ή Αφηρημένη τέχνη (δεν έχει θέμα)
2.Παραστατική τέχνη (απεικόνιση της φύσης) - Σουρεαλισμός (φύση χωρίς τους υπάρχοντες φυσικούς κανόνες)
3.Παραστατική τέχνη (αισθητική απόλαυση από την φύση)- Σουπρεματισμός (συναίσθημα από την Συνειδητοποίηση της Αναντικειμενικότητας).
4.Παραστατική τέχνη (αισθητική απόλαυση από την φύση)- Νεοπλαστικισμός (πνευματική ολοκλήρωση από την αποκάλυψη της κρυφής πνευματικής αρμονίας και τάξης).
5.Παραστατική τέχνη (απευθύνεται στο μάτι) - Εννοιολογική τέχνη (απευθύνεται στο μυαλό)
6.Zωγραφική τελάρου - video, installation, performance.
7.Όλες οι δυνατές αντιστοιχίες ανάμεσα στην τέχνη που έχει θέμα. Π.χ. Ρεαλισμός-Ρομαντισμός, Ιμπρεσιονισμός-Κυβισμός κλπ.

Ο καλλιτέχνης, όπως και κάθε άνθρωπος είναι κατ΄αρχήν θεατής. Υπάρχουν υπέροχα έργα τέχνης σε όλα τα στυλ. Εξάλλου η τέχνη δεν προοδεύει ή οπισθοχωρεί απλά αλλάζει εκφάνσεις.
Όταν ο καλλιτέχνης θέλει να εκφραστεί επιλέγει το στυλ μέσα στο οποίο νιώθει άνετα. Μπορεί να μην είναι μόνο ένα.
Ξεκίνησα λοιπόν με το να υιοθετήσω από κάθε τεχνοτροπία όσα στοιχεία της μου άρεσαν. Δεν θέλησα ούτε να μιμηθώ, ούτε να αντιγράψω καμιά τους. Προσπάθησα να πάρω από κάθε μια ότι μου άρεσε και να συνθέσω κάτι δικό μου.
Αλλά έθεσα και τα παρακάτω ερωτήματα. Πώς θα εξελισσόταν η τέχνη αν οι πειραματισμοί του Τισιάνο με το διαλυμένο χρώμα οδηγούσαν στον ιμπρεσιονισμό 300 χρόνια πριν, ή οι παραμορφώσεις του Ελ Γκρέκο οδηγούσαν στον εξπρεσιονισμό επίσης 300 χρόνια πριν; Η νομοτελειακά ευθεία γραμμή θα είχε άλλη πορεία.

Πήρα λοιπόν από την αναγεννησιακή τέχνη και το μπαρόκ , την αλχημιστικά ζυγισμένη ισορροπία των βασικών χρωμάτων κόκκινο , κίτρινο, μπλέ, καθώς και την μελετημένη κατανομή του χώρου . Μοίρασμα του χώρου σε περιοχές γεμάτες χρώμα ,κίνηση και ένταση , καθώς και σε περιοχές που βρίσκονται σε ύφεση. Το θέμα , την πλοκή, την ιστορία τα αφαίρεσα. Επίσης πήρα το φως από τους ζωγράφους που μ΄αρέσουν. Τον Καραβάτζιο και τον Ρέμπραντ. Από την μοντέρνα τέχνη πήρα την αποδόμηση του αντικειμένου. Από τον εξπρεσιονισμό την έκφραση των συναισθημάτων. Και την επιδίωξη της πρόκλησης βαθύτερων συναισθημάτων στον θεατή. Αλλά και την δράση, την ενέργειά του. Από τον σουρεαλισμό το ασυνείδητο και τον αυτοματισμό. Μετά την λογική και ενσυνείδητη οργάνωση με τις κατευθυντήριες γραμμές πάνω στον καμβά η ζωγραφική μου είναι αυτόματη ,ασυνείδητη και βασίζεται μόνο στο ένστικτο. Από την αφηρημένη τέχνη υιοθέτησα την άποψη πως τα σχήματα, τα χρώματα κι η διάταξή τους, έχουνε μεγαλύτερη σπουδαιότητα από το θέμα , αν υπάρχει καν θέμα.

Κυρίως όμως χρησιμοποιώ τις αρχέγονες συνταγές με τις οποίες η ύλη και η ενέργεια έφτιαξαν το σύμπαν μετά την "μεγάλη έκρηξη".
Γιαυτό και κάθε φορά που ζωγραφίζω νιώθω σαν αλχημιστής. Θα καταφέρει η συνταγή μου να δώσει αυτό το κάτι , το "Άφατο" που είναι η ουσία της τέχνης;;

Καβάλα 9 Δεκεμβρίου 2008